جشنواره فانوس چین

خلال این جشن و پای کوبی، یک «پایکوبی پاک سازیِ آیینی» هم وجود داشت که روز سوم ماه سوم هر سال برگزار میشد و عموم به این مناسبت هم برای به دور کردن ارواح پلید مقدار بسیار حواله یوان چین متعددی آبجو می خوردند. مجموع این روز صرف میل کردن و نوشیدن به حد افراط میشد. «عید کینگ مینگ» در ماه آوریل جشن و پایکوبی بزرگداشت نیاکان بود، و عید «روز پنجم از ماه پنجم» («عید قایق اژدها») در ماه ژوییه برای بزرگداشت دولتمردانی که مرگ با عزت را به زنده ماندن با سرشکستگی ترجیح داده بودند. «عید ارواح گرسنه» در ماه آگوست به جنبۀ روضه خوان معاش لحاظ می کرد و حافظه نو درگذشتگان را زنده نگه می داشت. عید «شب هفتم از ماه هفتم» به حمد ایزد و ایزدبانوی علاقه تخصیص داشت، و «جشن و پای کوبی میانه فصل پاییز» برای ادای احترام به ماه برگزار میشد. «عید روز انتها از ماه دوازدهم» پای کوبی آیینیِ روانه کردن زائو شِن به افق در شب سال جدید بود و امروزه بیشتر ضیافت های منحصر سال جدید در این شب برگزار می شود. عموم از این شب آغاز به نوشیدن آبجوهای «ارواح کُشی» و «مرده زنده کن» می کردند، غذاهای کامل می خوردند و حریق بازی منش می انداختند. این مناسبت ها رشتۀ لینک و پیوند عموم چین با قبل شان محسوب میشد و احساس همبستگی بافرهنگ و قیمت های سابق را در آن ها تقویت میکرد، قیمت هایی که از روزگار باستان مداقه متعددی در معاش یک شخص چینی داشتند. اکثری از این پایکوبی ها و مناسبت ها هنوز هم تمامی ساله برگزار میشوند و تصور بر این میباشد که دین های چندهزارسالۀ این جشن و پایکوبی ها در تک تک این مقطع چندان فرقی نکرده اند.